ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலை

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலை

ஆழ்வார்கள் வாழ்க்கை வரலாறு

நம்மாழ்வார்

பாண்டிய நாட்டின் தென்கோடியில் உள்ள திருக்குருகூரில் காரியார் உடைய நங்கை என்பவரின் புதல்வராக மாறன் என்னும் பெயரில் நம்மாழ்வார் பிறந்தார். குழந்தை பிறந்ததுமுதல் மூச்சு அசைவு எதுவும் இல்லாதது கண்ட பெற்றோர் குழந்தையைக் கோயில் திருப்புளியமரத்தடியில் கண்வளரச் செய்தார்கள். பதினாறு ஆண்டுகள் சென்றன.

திருக்கோளூரில் பிறந்த மதுரகவிகள் என்ற அந்தணர் வடக்கே திவ்வியதேசங்களுக்குச் சென்று ஆலயதரிசனம் செய்யும் போது, தென்திசையில் ஓர் அபூர்வமான ஒளியைக் கண்டு, அதைநோக்கி வந்தார். அந்த ஒளி திருக்குர்கூர் புளியமரத்தடியில் மறைந்தது. மதுரகவிகள் புளியமரத்தடியில் ஓர் இளைஞர் பேச்சில்லாமல் இருந்தது கண்டு, தம் இரண்டு கைகளையும் ஓசையெழும்படி தட்ட, இளைஞர் கண் விழித்து மதுரகவியாரை நன்கு நோக்கினார். அதனைக் கண்ட மதுரகவியார், இளைஞரை நோக்கி, ‘செத்ததின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் , எத்தைத் தின்று எங்கே கிடக்கும்?’ என்று கேட்டார். அதற்கு இந்த இளைஞர் ‘அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்’ என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார். மதுரகவியார் அதனைக் கண்டு ‘நமக்கு வடக்கில் தோன்றிய ஒளி இவரே! இவரே!’ என்று தெளிந்து, இளைஞராகிய நம்மாழ்வார் திருவடிகளில் வணங்கி நின்று ‘என் அன்புக்குரியீர், அடியேனை ஆட்கொண்டு அருள்வீர்’ என்று வேண்டினார். நம்மாழ்வாரும், ‘அன்புடையீர், நாம் இறைவனை வாழ்த்திப் பாடும் பாசுரங்களால் நீர் பட்டோலையை அலங்கரிப்பீராக” என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார்.

நம்மாழ்வார் தம்முடைய மலர்க்கண்கள் நீர் சொரிய, இறைவனின் அருட்குணங்களை எண்ணி எண்ணி, உள்ளத்தில் அடங்காத அன்பு கொண்டு, அவ்வன்பு மடைதிறந்த வெள்ளம்போல் வெளிப்பட, மதுரகவியாரின் பட்டோலையை அலங்கரிக்க, திருவிருத்தம், திருவாசிரியம்,பெரிய திருவந்தாதி, திருவாய்மொழி என்னும் அரும்பொருள் நிதிகளாகிய நான்கு தமிழ்மறைகளைத் திருவாய்மலர்ந்தருளினார்.

நம்மாழ்வாரின் திருநாமங்கள்

இவருக்குப் பெற்றோர்கள் மாறன் என்று திருப்பெயரிட்டார்கள். இவர் காரியாருடைய அருமைச் செல்வர் ஆதலின், இவரைக் காரிமாறன் என்றும் கூறுவர். குழந்தைகள் பிறந்தவுடன் வந்து சேர்ந்து, முன் ஜன்ம வாசனைகளைப் போக்கிவிடுவதாகிய ‘சடம்’ என்னும் வாயு, இவர் அவதரித்தவுடன் இவரையும் சேர்ந்திட வர, இவர் அதனைக் கோபித்துத் தம்மை அணுகாதபடித் தடுத்தார். அதனால், இவருக்கு சடகோபர் என்பதும் பெயராயிற்று. இவரது திருப்பெயரான ‘நம்மாழ்வார்’ என்னும் நாமம், இறைவனே அருளிய திருப்பெயர் என்பர். இவருக்கு மகிழம்பூ உரிய மாலையாகும். அதனால், இவருக்கு வகுளாபரணர் என்னும் பெயரும் உண்டு. இவரது அருளிச் செயல்களால் பரமனாகிய களிறு தம் வசமாகும்படிச் செய்ததால் இவர் பராங்குசன் என்னும் பெயரையும் பெற்றார்.

நம்மாழ்வார் பாடல் சிறப்பு

தம் கவியீர்ப்புச் சக்தியால் இறைவனையே பின்தொடர வைக்கும் ஆற்றல் மிக்கவர் நம்மாழ்வார் என்பதைக் கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர் தாம் படைத்த ‘சடகோபர் அந்தாதி’ என்னும் நூலில் கீழ்வருமாறு மொழிகிறார்:

வேதத்தின் முன்செல்க மெய்யுணர்ந் தோர்விரிஞ் சன்முதலோர்
கோதற்ற ஞானக் கொழுந்தின்முன் செல்க குணங்கடந்த
போதக் கடலெங்கள் தென்குரு கூர்ப்புனி தன்கவியோர்
பாதத்தின் முன்செல்லு மோதொல்லை மூலப் பரஞ்சுடரே?

பொருள் : திருமாலின் திருப்பாதங்கள் வேத சாஸ்திரங்களைக் கடந்து சென்றாலும் செல்லட்டும்; அன்றி உண்மை நிலை கண்ட பிரமன் முதலானவர்களின் குற்றமற்ற ஞானத்தின் முடிவைக் கடந்து சென்றாலும் செல்லட்டும்; ஆனால் அந்த ஆதிமூலச் சுடரான இறைவன், குணங்களுக்கெல்லாம் அப்பால் திகழும் ஞானக் கடலான திருக்குருகூர் சடகோபர் அருளிச்செய்த கவிதைகளில் ஒரு பாதத்தையேனும் கடந்து செல்வானோ? (செல்லமாட்டான், சடகோபரின் தமிழால் ஈர்க்கப்பட்டு அவர் கவிதைகளைப் பின்தொடர்ந்தே வருவான்)

இன்றும், கோவில்களில் உத்சவங்களின் போது, எம்பெருமான் நடுவே எழுந்தருள, வடமொழி வேதம் எம்பெருமானுக்குப் பின்னால் பாராயணம் செய்யப்பட்டு வருவதும், தமிழ் வேதமாகிய திவ்வியப் பிரபந்தம் எம்பெருமானுக்கு முன்னே ஓதப்பட்டு வருவதும் திவ்விய தேசங்கள் முழுவதும் காணப்படுவது நம்மாழ்வார் வளர்த்த தமிழின் பெருமையைப் பறைசாற்றுகிறது.

பொதுவாக எந்த நூல் ஆரம்பிக்கும் போதும் சடகோபர் புகழைப் பாடிப் பின் மற்ற பாடல்களை அளிப்பது வைணவ மரபு. புகழேந்திப் புலவரும் கம்பரும் கூடத் தத்தம் நூல்களாகிய நளவெண்பாவிலும் கம்பராமாயணத்திலும் தொடக்கத்தில் சடகோபரைத் துதிக்கின்றனர்.

நேசரிதங் கூர நிலவலயம் தாங்குநளன்
மாசரிதங் கூற வருந்துணையா – பேசரிய
மாமகிழ்மா றன்புகழாம் வண்தமிழ்வே தம்விரித்த
மாமகிழ்மா றன்தாள் மலர்.
– நளவெண்பா

பொருள்: புகழ்பொருந்திய திருமகள் நாதனாகிய திருமாலின் பெருமை பாடும் திருவாய்மொழியென்னும் வளமிக்க தமிழ் மறையைப் பாடி அருளிய மகிழ மலர்மாலை அணிந்த நம்மாழ்வாரின் திருவடித் தாமரை மலர்கள், நளன் கதையை நான் கூறத் துணையாகும்.

தருகை நீண்ட தயரதன் தான்தரும்
இருகை வேழத் திராகவன் தன்கதை
திருகை வேலைத் தரைமிசைச் செப்பிட
குருகை நாதன் குறைகழல் காப்பதே.
– கம்பராமாயணம்

பொருள்: எளியவர்களுக்கு வாரி வழங்கும் நீண்ட கரங்களை உடைய தசரதனின் மைந்தனாகத் தோன்றிய, இரண்டு துதிக்கைகளைக் கொண்ட யானை போன்ற வலிமை வாய்ந்த மேனியனான இராம பிரானின் திருக்கதையை இந்த உலகம் போற்ற நான் மொழிவதற்கு, திருக்குருகூர் தோன்றிய திருவருட் செல்வரான நம்மாழ்வாரின் வேத நாதம் ஒலித்திடும் திருவடிகள் துணையாக நின்று காக்கும்.

காப்பு

தமிழ்த்தாய் காப்புச் செய்யுள் – ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலை என்னும் இந்நூல் இனிதே நிறைவு பெற பழந்தமிழ் அன்னையைத் துணைசெய்ய வேண்டுகின்ற பாடல்.

நேரிசை வெண்பா
சந்தம் மிகுந்த தமிழ்மறைநா லாயிரமும்
தந்தபெரி யோர்பெருமை சாற்றிடவே – சிந்தையினில்
வற்றாத அன்பால் மணிமாலை நான்மொழியப்
பற்றாகும் மாறன் பதம்.

நம்மாழ்வார் – Nammazhwar

1.  நேரிசை வெண்பா
ஆசிரியம் அந்தாதி அன்பார் திருவிருத்தம்
மாசிலா மாமறைசொல் வாய்மொழியும் – பாசிறந்த
ஞானத் தமிழில் நமக்கீந்தான் மாறனெனும்
மோனத் தவஞ்செய் முனி.
2.  கட்டளைக் கலித்துறை
முனிவரன் ஓங்கும் உயர்நலம் கொண்ட உணர்வுடையான்
கனியினில் தீந்தேன் கலந்தபே ரின்பக் கவிமலர்ந்தான்
அனைவரும் கற்க அருமறை சொன்ன அறிஞர்களில்
தனியிடம் பெற்ற சடகோபன் பொங்கும் தமிழ்க்கடலே!
3.  அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
கடலே போன்ற கவித்திரளில்
    கண்ணி ஒன்றே போதுமவன்
தொடைசேர் பாட்டின் புகழ்சொல்ல
    துலங்கு ஞானத் திறம்சொல்ல
அடியார் உய்ய அருள்செய்யும்
    அருமா மறையின் பொருள்சொல்லும்
உடலும் உயிரும் உருகிடவே
    உயர்வாம் நலம்செய் வாய்மொழியே!
4.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
மொழியும் சொற்களால் தூரியம் முழக்கி
அழிவிலாப் புகழ்கொள் அருந்தமிழ் மொழியில்
ஆயிரம் இன்கவி அருளிச் செய்தவன்
மாயப் பிறப்பை மாய்த்திட வல்லவன்
கலிகெட உலகில் கலகங்கள் நீங்க
மெலிவுசெய் சாபங்கள் வீழ்ந்து நலிய
மதிநலம் வாய்த்து மனம்தெளி வடைய
புதிராம் வாழ்வின் உண்மைகள் புரிய
பயனுறும் வாய்மொழி படிமின்
மயர்வினை அழிப்பான் மாறனென் தேவே.

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் நம்மாழ்வாரின் நற்புகழ் பாடும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

மதுரகவி ஆழ்வார் – Madhurakavi Aazhwar

இனித்திடும் எளிய கவிதைகளால் மாறன் புகழ்பாடி ‘நாவினால் நவிற்றின்பம் எய்திய’ மதுரகவி ஆழ்வாரைப் போற்ற ஆயிரம் கவிதை வேண்டும். ‘கண்ணி நுண்சிறுத்தாம்பு’ பாடி மதுரமான கவிதைகளால் நம் மனத்தை ஆட்கொண்ட மதுரகவி ஆழ்வாரை மனதாறப் போற்றி அவர் புகழ் பாடுவோம்.,

5.  நேரிசை வெண்பா
தேவன் எனக்கென்றும் செல்வச் சடகோபன்
ஆவியினை அன்புருக ஆட்கொண்டான் – ஓவாமல்
மாறன் புகழ்சொல்வேன் என்னும் மதுரகவி
மாறும் பிறவி மருந்து.
6.  கட்டளைக் கலித்துறை
மருந்தென்று நாளும் மகிழ்மாறன் தூய மலர்ப்பதத்தைச்
சிரந்தன்னில் சூடிச் சிறுத்தாம்பு பாடிச் செழுந்தமிழில்
வருந்தென்றல் காற்றாய் மணம்வீசும் பாக்கள் மலர்ந்தருளி
அருந்தொண்டு செய்த மதுர கவியார் அருட்சுடரே!

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் மதுரகவி ஆழ்வாரைப் போற்றும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

திருமழிசை ஆழ்வார் – Thirumazhisai Aazhwar

திருமழிசை ஆழ்வார்

‘பைந்நாகப் பாய் சுருட்டிக் கொள்’ என்று ஆணையிட்டு, இறைவனையே காஞ்சி நகரிலிருந்து இடம் பெயர வைத்த திருமழிசை ஆழ்வாரின் கவியாற்றலையும் யோக வலிமையையும் போற்றிப் பாடுவோம்.

7.  சந்த விருத்தம்
சுடர்விளங்கும் சந்தமேவும் சுந்தரச் சுகந்தியில்
இடர்விலக்கும் இன்பகீதம் இங்கெமக் கருளினார்
படம்விளங்கும் பாம்பின்மேல் பயின்றபள்ளி நீங்கிட
இடம்பெயர்ந் தெழுப்பிடும் இசைஞரூர் மழிசையே.
8.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
மழிசை வந்த மணிச்சுடர் ஒளியே!
அழிவிலா ஆழ்பொருள் அமைந்த(அ)ந் தாதியும்
நந்தா விளக்காய் நலமுற விளங்கும்
சந்த விருத்தமும் தந்தருள் புரிந்தீர்!
வள்ளல் எனவெறும் மனிதரைப் பாடா
வெள்ளை மனத்தால் விண்தொட உயர்ந்தீர்!
மாண்புறும் உம்கவி வலியால்
வீண்படு பொய்யை வென்றிடும் வையமே!

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் திருமழிசை ஆழ்வார் புகழ்பாடும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

ஆண்டாள் – Andaal

திருப்பாவை அருளிய திருமகளாம் ஆண்டாளின் தமிழ் தனித்தன்மை வாய்ந்தது. அவரது பாட்டில் எளிமையும், இனிமையும் கலந்து மனத்தில் பக்தி நெறி நிலைக்கச் செய்யும் செஞ்சொற்கள் மருவி இருக்கும். அத்தகைய தமிழ்ப் பாவலராம் ஆண்டாளைப் போற்றிப் புகழ்ந்து ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையைத் தொடர்ந்து பாடுவோம்.

9.  நேரிசை வெண்பா
வையம் ஒளிர மணிவிளக்காம் நற்பாவை
உய்ய உலகுக் குவந்தளித்தாள் – பொய்யற்ற
காதலால் நெஞ்சம் கனிந்துருக வைத்திடுமே
கோதை கொடுத்தத் தமிழ்.
10.  கட்டளைக் கலித்துறை
தமிழ்மாலை தந்தாள் தரணித் துயரறத் தாளவிசை
அமுதாகப் பெய்தாள் அருட்பாடல் பாடி அருவியென
இமைதோன்றும் கண்ணீர் இதயம் உருக்கி இனித்திடவே
நமையாட்சி செய்தாள்மெய்ஞ் ஞானத்தைப் போற்றுமிந் நானிலமே.
11.  அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
நானிலத்தைக் காத்தருளும் பரம்பொருளின் நல்லருளை
   நாளும் வேண்டி
வானுலவு கார்முகிலைக் கான்குயிலைத் தூதனுப்பி
   வரச்சொல் கின்ற
தேனொழுகு வார்த்தைகளால் இசைநிறைந்த பண்ணமைத்துத்
   தித்திக் கின்ற
கானமழை பொழிந்தவனி ஆண்டாள்தன் கவிச்செழிப்பில்
   களிப்பாய் நெஞ்சே.
12.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
நெஞ்சில் நிறைந்து நிர்மலம் ஆக்கும்
செஞ்சொல் கவிதை தந்த திருமகள்
விட்டு சித்தனின் இடத்தில் மேவிய
மட்டுப் படாத வானமு தொத்தவள்
தெய்வ அணங்கின் பைந்தமிழ்ப் பாடுவார்
மனத்தில் இடம்கொண்டு வாழ்ந்தருள் செய்வான்
கோதையின் பாட்டுடைத் தலைவன்
தீதில் புகழ்சேர் திருவுடை மாலே.

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் ஆண்டாள் அருள்போற்றும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

பெரியாழ்வார் – Periyaazhwar

பரந்தாமனுக்குப் பல்லாண்டு பாடிய பேருள்ளம் கொண்ட பெரியாழ்வாரைப் போற்றுவோம்.

13.  நேரிசை வெண்பா
மாலிருஞ் சோலை மலைக்காட்டின் பேரழகும்
கோலவாய் ஊதும் குழலழகும் – மாலழகும்
பிள்ளைத் தமிழிசைத்துப் பாடும் பெரியாழ்வார்
தெள்ளமுதாம் பாட்டே சிறப்பு.
14.  கட்டளைக் கலித்துறை
சிறப்புற்ற செங்கண் கருமுகில் வண்ணன் திருவடியைப்
பிறப்பற்று நீங்கத் தினம்பற்று கின்ற பெருமனத்தார்
அறுப்புற்றுப் பொற்கிழி வீழ அருமறை ஆழ்பொருளை
நெறிப்பட்ட நெஞ்சில் நிலைத்திடச் சாற்றும் நெடுங்கவியே!
15.  அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
கவிநயத்துடன் செந்தமிழ் ஓசை
    கலந்தே இனிக்கின்ற
சுவை நிறைந்து மனத்தைக் கவர்ந்திடும்
    சொற்களி னால்புகழ்ந்தே
புவி நலம்பெறப் பல்லாண் டிசைத்தகம்
    பொங்கும் பரிவாலே
செவி நிறைத்திடும் தீங்கவி தைவிட்டு
    சித்தன் திருமொழியே.
16.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
மொழியும் சொற்களால் அழிவிலா அமுதம்
அன்புடன் ஊட்டி இன்புறும் தாய்போல்
ஆதி பகவனை அணியுறப் பாடிடும்
தீதில் காதல் விட்டு சித்தர்
ஈடில் கவியிலொன் றேனும்
பாடா நாள்மனம் பசித்து வாடுமே.
ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் பெரியாழ்வார் பெருமை பாடும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

திருமங்கை ஆழ்வார் – Thirumangai Aazhwar

ஆலி நாடன்,  மங்கை வேந்தன், கலியன், பரகாலன் என்று பலவாறு புகழ்ந்துப் போற்றப்படும் திருமங்கை ஆழ்வார் பெருமையைப் பாடுவோம்

17.  நேரிசை வெண்பா
வாடி வருந்தி மனமுருகிச்  செஞ்சொல்லால்
பாடிப் பலகவிகள் பண்ணெடுத்தான் – நாடும்
மெலியோர் இடர்க்கெடுக்க வெற்றிவாள் ஏந்தும்
கலியன் கவியே கவி!
18.  கட்டளைக் கலித்துறை
கவிந்த கனவிருள் சூழ்கலி நீங்க வருங்கலியா!
குவிந்த மனமாம் குமுதம் விரிக்கும் குளிர்மதிநீ!
உவந்து பெரிய திருமொழி சொல்லி உணர்வுறவே
நவின்ற கவியால் புவிவெல்லும் நீயெங்கள் நாயகனே!
19.  எண்சீர் சந்த விருத்தம்
நாயகன் மங்கை வேந்தன் பரகாலன் நாலு
   கவிதேர்ந்த ஞானக் கவிஞன்
ஆயிரம் பேரைச் சொல்லும் அடியார்கள் நெஞ்சில்
   அமுதூறச் செய்யும் புலவன்
வாயுறு வார்த்தை யாவும் தமிழ்வேத மென்ன
   மனத்தின்னல் தீர்க்க மொழிவான்
ஞாயிறு போல வந்த கலியன்பொற் பாதம்
   அதுநம்மை ஆளும் அரசே.
20.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
அரசர்க் கரசன் அருந்தமிழ் அறிஞன்
முரசாய் அறைந்தான் உலகம் உணர
நெஞ்சில் கலந்து நிறைந்த திருமொழி
அஞ்சும் மனத்தை ஆற்றும் தாண்டகம்
காதல் மிகுந்துக் கனியும் திருமடல்
வேதம் விரிக்கும் எழுகூற் றிருக்கை
என்றிவை பாடி இசைச்சுவை ஊட்டி
இன்றமிழ்ப் பாவைக்(கு) இருந்தொண்(டு) ஆற்றிய
ஆலிநாட் டரசன் அருளும்
மாலைகள் பாட மலரு(ம்)மெய்ஞ் ஞானமே.

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் திருமங்கை ஆழ்வார் புகழ் பரப்பும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் – Thodaradipodi Aazhwar

பச்சை மாமலையாகப் பரந்தாமனைப் பார்த்துப் பாசுர மாலை சூட்டிய தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரின் தூய உள்ளத்தைப் புகழ்வோம்.

21.  நேரிசை வெண்பா
ஞானக் கலைதேர்ந்த நான்குமறை வித்தகரும்
ஈனர்களே அன்பர்க்(கு) இடர்கொடுத்தால்; – ஊனமில்
அன்பே இறையென்னும் தொண்ட ரடிப்பொடியே
உன்பாட்டே பற்றாம் உயிர்க்கு.
22.  கட்டளைக் கலித்துறை
உயிர்க்(கு)உற வாக உணர்விற் கலந்தே உரமளித்துத்
துயர்க்கெடத் தொண்ட ரடிப்பொடி யாழ்வார் தொடுத்தருளும்
மயக்குறும் இன்னிசை மேவும் இளங்கவி மாலையன்றோ
இயக்கிடும் என்றன் இதயத்தை என்றும் இனித்திடவே.
23.  அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
இனித்திடும் இசையால் பள்ளி
    எழுப்பிடும் பாடல் தந்தார்
மனிதரில் பிரிவைப் பார்க்கும்
    மடமையை எதிர்த்து வென்றார்
மனத்தினால் உயர்ந்த தொண்டர்
    மாண்பினை வணங்கி நின்றார்
அனைத்துல கேத்து கின்ற
    அருந்தொண்ட ரடிக ளாரே.
24.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
அடிகள் தோறும் நெஞ்சினை அள்ளும்
வடிவமும் சுவையும் மிகுந்திரு மாலை,
ஆதவன் உதிக்க அறிதுயில் எழுப்பிப்
பாதம் பணியும் பள்ளி எழுச்சி
எனப்பலக் கவிதைகள் எழிலுறத் தொடுத்து
நினைப்பரும் அரங்கனை நெகிழ்ந்து பாடும்
தொண்ட ரடிப்பொடி உள்ளம்
தொண்டர்தம் பாதம் சுமந்திடும் படியே.

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் தொண்டரப்பொடி ஆழ்வார் திருவடி தொழும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

குலசேகர ஆழ்வார் – Kulasekhara Aazhwar

பெருமாள் திருமொழி‘யை அருளிய சேரகுலத் தோன்றல் குலசேகர ஆழ்வார் புகழைப் பாடுவோம்.

25.  நேரிசை வெண்பா
படியாய்க் கிடக்கும் பணிவுடையான்,
வெற்றி முடியாளும் சேரர் முதல்வன் – வடிவார்ந்த
பொற்கொன்றைச் சூடும் புகழ்க்குல சேகரன்றன்
சொற்கண்டீர் வாழ்வின் துணை.
26.  கட்டளைக் கலித்துறை
துணையென்று தொண்டர் அடித்துகள் சென்னியில் சூடுகின்றாய்
அணையாத அன்பால் கவிமாலை பாடிநின் றாடுகின்றாய்
கணைவில்லை ஏந்திப் பகைவெல்லும் சேரலர் காவலனே
இணையில்லை உன்றன் இனியத் திருமொழிக் கிந்நிலத்தே.
27.  அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
நிலந்தரும் இன்பம் எல்லாம்
    நெஞ்சினில் விரும்ப மாட்டேன்,
நலந்தரும் மீனின் வாழ்க்கை
    நாடுவேன் வேங்க டத்தில்,
கலந்திடும் அன்பால் தொண்டே
    கதியென இருப்பேன், என்று
மலர்ந்திடும் கவிதை சொன்ன
    மன்னவன் கீர்த்தி வாழ்க!
28.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
வாழ்கவென் றவனை வாய்மலர்ந் தேத்திப்
பாடும் புலவர் பலரிருந் தாலும்
அரச வாழ்க்கையைப் பெரிதென நினையா
பற்றறு மனத்தால் பரமனைப் பாடினான்
பெருமாள் திருமொழி கேட்டால்
மருணீங்கி உயரும் மனித குலமே.

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் குலசேகர ஆழ்வாரைக் கொண்டாடும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

திருப்பாணாழ்வார் – Thiruppaanaazhwar

அமலன் ஆதிபிரான் என்று அரங்கனைப் பாடிய திருப்பாணாழ்வார் பெருமையை பாடி, ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையைத் தொடர்ந்து மணம்வீசத் தொடுப்போம்.

29.  நேரிசை வெண்பா
குலத்தாழ்ச்சி சொல்லும் கொடியவரும்  மாறித்
தலைதாழ்த்தி ஏத்தும் தலைவர் –  கலைவாய்ந்த யாழொலிக்கப் பாடும் இசைப்பாணர் பாடற்கேட்டு
ஏழுலகும் வாழ்த்தும் இசைந்து.
30.  கட்டளைக் கலித்துறை
இசைந்தோசை செய்யும் எழில்யாழின் பாடல் இமைகளில்நீர்
கசிந்தோடச் செய்யும் கவிதைப் பெருக்கால் கவலையெலாம்
பொசிந்தோடச் செய்யும் புலமையால் மாலவன் பொன்னடியும்
அசைந்தாடச் செய்யும் அருள்பாணர் சொற்கள் அரண்நமக்கே.
31.  எழுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
நமக்குர மளிக்கும் இன்னிசை யாழின்
    நரம்பினில் வெளிவரும் கீதம்
தமக்கென வாழா திசைக்கென வாழும்
    தவத்தவர் எழுப்பிடும் நாதம்
சுமக்கின்ற முனியின் தோள்களில் இருந்தும்
    துலங்கிடும் பரவசம் குறையாது
இமைப்பொழு தேனும் இடைவிடா தேத்தி
    இறைதொழும் பாணரைப் புகழ்வோம்.
32.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
புகழுரை மொழிந்து புரவலர் தம்மைத்
துதிசெய் தேத்தும் தொழிலினைத் துறந்து
கண்ணன் என்னும் காவலன் தன்னைப்
பாடி அருள்பெறும் பாணர் பெருமான்
தண்டமிழ் புரக்கும் தலைவன் அரங்கனைக்
கண்ட கண்கள்மற் றொன்றினைக் காணா
என்றிசைப் பாடிக் கண்களை மூடி
யோகம் புணர்ந்த இன்னிசைப் பாணர்
கமல வாய்மொழிக் கவிதை
அமலன் ஆதி பிரானெனும் பாட்டே.

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் திருப்பாணாழ்வாரைத் தொழுதேத்தும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

முதலாழ்வார்கள் – Mudhalaazhwars

முதலாழ்வார்கள் – திருக்கோவிலூர்

பாட்டுக்குரிய பழையவர் என்று போற்றப்படும் முதலாழ்வார்கள் மூவர் பெருமையைப் பாடுவோம்.

மூவர் புகழ்

33.  நேரிசை வெண்பா
பாட்டுக் குரிய பழையவர் முப்பெரியோர்
வீட்டின் கழியில் விளக்கேற்றி – வாட்டும்
இருள்போகப் பாடிடும் ஈடில் கவிதை
திருக்காட்டும் தெய்வச் சுடர்.

பொய்கை ஆழ்வார் – Poigai Azhwar

34.  கட்டளைக் கலித்துறை
சுடரென்று வைய விளக்கேற்றி நெஞ்சில் துணையெனவே
இடர்வென்று நிற்கும் இருங்கவி தைப்பொழி ஏந்தலென்பேன்
உடற்குடில் தன்னில் ஒளியேற்றிக் கண்ணிமை மூடலற்ற
படர்நிலை தன்னில் பரமனைக் கண்டிடும் பொய்கையரே.
35.  கலி விருத்தம்
பொய்கை பூத்திடும் தாமரை போல்மனம்
பொய்கள் நீங்கியே புத்துயிர் பெற்றிடும்
பொய்கை யார்மொழி பொற்கவி ஒன்றுமே
மெய் கலந்து விரித்துரைப் பாருக்கே.

பூதத்தாழ்வார் – Boodhathaazhwar

36.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
உரைப்பார் உணர உயர்தமி ழாலே
திருப்பா அருளிய சிறப்புடை மூவரில்
அன்பெனும் விளக்கை அறிவெனும் சுடருடன்
நன்முறை ஏற்றும் ஞானத் தமிழர்
தொல்லை இடர்தனைத் தொலைத்திட உலகில்
மல்லையில் தோன்றிய மாபெருங் கவிஞர்
புவிபோற் றிடும்பூ தத்தார்
கவிதை கேட்டால் கரைந்திடும் கல்லே.
37.  நேரிசை வெண்பா
கல்லும் கவிசொல்லும் கண்கவரும் காட்சிமிகும்
மல்லைப் பதியுதித்த மாணிக்கம் – நல்லன்பால்
சோதி விளக்கேற்றித் தூயகவி தான்படைக்கும்
பூதத்தார் என்பேன் புகழ்ந்து.

பேயாழ்வார் – Peyaazhwar

38.  கட்டளைக் கலித்துறை
புகழ்சேர் திருவுடை மாலை மனத்தினில் போற்றிநின்றே
பகரும் மொழிகளை அந்தாதி யாகவெண் பாவினிலே
அகமுருக்கிடும் நற்றமிழ் மாலை அருளிச்செய்த
திகழொளிச் சுடர் பேயாழ்வார் நற்புகழ் செப்பரிதே.
39.  அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்
அரிதினும் அரிய தான
    அருள்வளம் நிறைந்த செல்வர்
திரிதரும் புலன்கள் வென்ற
    தெள்ளிய மெய்ஞா னத்தர்
அரியுடன் சிவனும் ஒன்றே
    அறிமினென் னும்பே யாழ்வார்
இருளிலும் இறையைக் கண்ட
    இயற்றமிழ்ப் புலவர் அம்மா!

ஆழ்வார்கள் நான்மணிமாலையில் முதலாழ்வார்கள் புகழ்மொழியும் பாடல்கள் நிறைவுறுகின்றன.

நூல் இறுதிப் பாடல்

40.  நேரிசை ஆசிரியப்பா
மாதவம் செய்தும் மாமறை ஓதியும்
வாய்த்திடா நலங்கள் மாந்தருக் கருள
தீதில் நன்னெறி காட்டியெங் குந்திரிந்து
ஆதியை வணங்கி அன்பைப் பரப்பிடும்
பெரியோர் புகழை என்வாய் பேசிடப்
பிழைபொறுத் தருளும்பே ரன்பர்க்கு நன்றி!
மாலைப் பாடும் மதிநலத் தாழ்வார்க்கு
மாலை சார்த்தும் நான்மணி மாலையாய்
வாயி னிக்க வருந்தமிழ் வார்த்தைகள்
தூய மனங்களில் துயர்துடைத் தோங்குக!
அடியவர்க் அருளுமாழ் வார்கள்
அடிமலர் தொழுதிடும் இவ்வா சிரியமே.

This Post Has 2 Comments

  1. Kripa

    🙏🏽 Beautiful compilations, this work highlights the authors proficiency in Tamizh and Divya Prabadam.

  2. Dr.V.K.Kanniappan

    மிகச் சிறப்பான பாடல்கள். இனிய வாழ்த்துகள்.

Leave a Reply