இயற்கை கவிதைகள்

காக்கைக் குருவி எங்கள் சாதி – நீள்
கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்
– பாரதி

இயற்கை கவிதைகள் படைப்பதில் பாரதிக்கு நிகர் யாருமில்லை எனலாம். ஏனெனில், அவரது பாடல்களில் வியனுலகு அனைத்தையும் அமுதென நுகரும் மெய்ஞானத்தைப் பார்க்கலாம். இயற்கையோடு இசைந்த எளிய நெஞ்சினராகவே அவர் வாழ்ந்ததால், ‘பறவைகளும், விலங்குகளும், மரங்களும், காற்றும், நீரும் எல்லாம் நான்’ என்னும் தெளிவு அவருக்கு இருந்தது.

வானில் பறக்கின்ற புள்ளெலாம் நான்,
மண்ணில் திரியும் விலங்கெலாம் நான்;
கானில் வளரும் மரமெலாம் நான்,
காற்றும் புனலும் கடலுமே நான்
– பாரதி

பார்க்கும் இடமெல்லாம் பரந்து கிடக்கும் இயற்கை அழகினைக் கண்ட பாரதி போன்ற கவிஞர்கள் சுவைமிகுந்த கவிதைகளைப் படைக்கின்றனர். மெய்யறிவாளர்களோ இயற்கையில் இறைவனையே கண்டு களிப்பெய்துவர்.

நம்மில் பெரும்பாலோர் இயற்கையுடன் கூடிய தொடர்பை இழந்துவிட்டிருக்கிறோம். அறிவாற்றல் தான் முக்கியம் என்று கருதி புத்திசாலித்தனத்தை வளர்ப்பதிலேயே மிகுந்த ஈடுபாடு கொள்கிறோம். ஓவியங்களிலும் அருங்காட்சியகங்களிலும் அழகைத் தேடுகிறோம். சிறகடித்து வாழும் சிறுவண்டுகளையும், வானத்தில் மேக அசைவுகளையும், களிப்புடன் பொங்கி எழும் கடலலைகளையும், தோகை மயிலின் ஆட்டத்தையும் நாம் கவனித்துப் பார்ப்பதில்லை. அப்படியே பார்த்தாலும், நம் நிஜக்கண் மூலம் பார்க்காமல், வெறும் புகைப்படக் கருவியின் கண்ணாடிக் கண் வழியே தான் இயற்கையைக் காண்கிறோம்.

துயர் மிகுதியால் நம் கண்கள் திரையிடப்பட்டிருந்தால், மாலைக் கதிரவன் மறைகின்ற அழகை நம்மால் பார்க்க முடியாது. அதேபோல், அறிவின் துணைகொண்டு ஆராய்ந்து நோக்கினால், அலைகள் துள்ளிம் அழகை ரசிக்க முடியாது.

எனவே, மெய்ப்பொருளறிஞர் ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி சொல்வதுபோல், துயரையும் பிற எண்ணங்களையும் ஒதுக்கிவைத்து விட்டு உற்று நோக்கினால்தான் இயற்கையில் நாமும் ஓர் அங்கம் என்பது புரிபடும். இயற்கை எழிலை உணர முடியும்.

இந்தப் புரிதலுடன், காண்போர் மனத்தில் இன்பம் கொடுக்கும் இயற்கையின் எழிலைப் போற்றி, கீழ்வரும் இயற்கை கவிதைகள் தரும் இன்சுவையை அனுபவிப்போம்!

களிப்பூட்டும் கடற்கரை

 கடற்கரை அழகினைப் பாடிடுவோம் - கடற்
   காற்று தரும்சுகம் நாடிடுவோம்
 படர்மணற் பரப்பினில் கால்பதித்தே - பிணி
   பறந்திட உடல்வளம் கூடிடுவோம்.
 

 வானகம் கடல்தொடும் தனியழகும் - கடல்
   வாழ்ந்திடும் மீன்களின் களிப்பழகும்
 மீனவர் படகிடும் துடுப்பழகும் - நிறை
   வேடிக்கைக் காட்டும் கடற்கரையே.
 

 முதியவர் இளையவர் சிறுவர்களும் - அவர்
   உடன்வரும் துணையுடன் வலம்வருவார்
 புதுமணல் வடிவுற வீடமைத்தே - இன்பம்
   பொங்கிட மழலையர் ஆர்ப்பரிப்பார்.
 

 தோண்டி மணற்கிண றமைத்திடுவார் - சிலர்
   சோர்வறப் பந்துகள் வீசிக்கொள்வார்
 தாண்டிடும் அலைகளின் தலைமேலே - நின்று
   தாண்டவம் ஆடிட சிலர்முனைவார்.
 

 கரைதனில் ஏறிடக் கைநீட்டும் - அலை
   காளையின் வேகத்தில் பாய்ந்துவரும்
 நுரையெனும் படமெடுத் தாடிவந்தே - அலை
   நொடியினில் பாம்பெனச் சீறிவிடும்
 

 நீந்திடும் குழந்தைபோல் தவழ்ந்துவந்தே - அலை
   நெருங்கிட அடிமணல் கிளர்ந்திழுக்கும்
 ஊர்ந்து நகர்ந்திங்கு வருவதுபோல் - அலை
   மோதி இடித்து வியப்பளிக்கும்
 

 உருளலை ஒலிசெய்ய உவகைதரும் - நம்
   உணர்வினில் உயர்வுறும் உரமளிக்கும்
 இரவியின் ஒளியினில் மணல்மினுக்கும் - எழில்
   இடமெனத் திகழ்வது கடற்கரையே! 
English overview : This is a poem about seashore, its feet swaddling sands, beautiful horizon, fishing boats that paddle fast, families that get together, children playing with sand castles, waves dashing on the shore.

கருமேகம் காட்டும் உருவங்கள்

கருமேகம்
கரிய மேகம் பெரிய வானில்
     கவலை இன்றி திரியுது
         காற்றும் நீரும் குடித்து விட்டுக்
             கனத்துப் பெருத்து மிதக்குது!

 உருவம் மாறி நிறம் வெளுக்கும்
     திறமை உடைய மேகத்தை
         உற்றுப் பார்த்த சிறுவர் கூட்டம்
             உரைக்கும் கற்பனை கேட்டீரோ?

 ஒருவன் யானை உருவம் என்றான்
     ஓடம் என்றான் மற்றொருவன்
         உயர்ந்து பறக்கும் பறவை என்றே
             உவந்து சிறுமி உரைக்கின்றாள்!

 கரடியின் உருவம் கண்டான் ஒருவன்
     கருத்துக் கிடக்கும் மேகத்தில்
         கருத்தாய் நாட்டை விரும்பும் ஒருவன்
             கண்டான் இந்திய வரைபடமே!
English overview : This is a poem about black clouds, their changing shapes and how every child sees a black cloud differently based on his/her imagination.

சின்னச் சின்னத் தேனீக்கள்

சின்னச் சின்னத் தேனீக்கள்
 சின்னச் சின்னத் தேனீக்கள்
     சிரித்துப் பறக்கும் தேனீக்கள்
 மின்னும் அழகு மலர்தேடி
     மிகுந்த தேனைச் சேகரிக்கும்
 தின்ன உணவு பெற்றிங்குச்
     செழித்து வையம் வாழ்ந்திடவே
 பொன்மக ரந்தம் சேர்த்திடுமே
     பூமியில் பஞ்சம் தீர்த்திடுமே!

 ஊரைச் சுற்றும் சிறுதேனீ
     ஓயாது இயங்கும் சிறுதேனீ
 யாரும் அடையா உயரத்தில்
     இனிதாய்க் கூட்டை அமைத்திடுமே
 ஆரா அமுதக் களிநடனம்
     ஆடிப் பாடிப் பேசிடுமே
 பாரில் இதுபோல் அற்புதத்தைப்
     பார்த்தவர் யாரும் இங்குண்டோ?

மயில் பாட்டு

மயில் பாட்டு
 வண்ணம் கொண்ட கண்மணிகள்
    வடிவில் பதித்த பொற்சிலைதான்
 கண்கள் வியக்க உயிர்பெற்றே
    கவின்சேர் தோகை மயிலாச்சோ
 கொத்தாய் மலர்கள் குவிந்தோங்கும்
    கொண்டை அசைக்கும் மயிலம்மா
 முத்துத் தோகை விரித்தாடி
    உயர்வாய் நடனம் புரிந்தாயே
 சோலை வண்டு பண்ணமைக்கச்
    சுவையாய்க் குயில்கள் பாட்டிசைக்க
 நீல வண்ணப் பட்டுடுத்தி
    நெஞ்சம் இனிக்க ஆடுகின்றாய்! 
 வானில் மிதக்கும் கருமுகிலின்
    வனப்பில் மயங்கி மகிழ்வுடனே
 கானில் நின்று நீயாடும்
    காட்சி கண்டு வியந்தேனே! 

கண்ணைக் கவரும் கவின்மிகு கப்பல்

கவின்மிகு கப்பல்
கடலில் விரைந்தோடும் கப்பல்
கண்ணைக் கவரும் கவின்மிகு கப்பல்
     கடலினில் தெரியுதுபார்! - நீல
வண்ண உடையில் கடல்மகள் சூடும்
     மணியென ஒளிருதுபார்!

கடல்நீர் பிளந்தே அலைகளைக் கிழித்துக்
     களிப்புடன் நடக்கிறதே - கப்பல்
தடைகளை நகர்த்திச் செயல்படும் வீரத்
     தமிழ்மகன் போன்றுளதே!

இரவும் பகலும் வீசிடும் காற்றால்
     இயங்கிடும் இக்கப்பல் - இது
கரையைத் தொடும்வரை எங்கும் நிற்காமல்
     கடலினில் விரைந்தோடும்.

கலங்கரை விளக்கத்தின் சிறப்பு
அலைகள் மோதும் உயர்ந்த கரையில்
     அமைந்த துறைமுகத்தைக் - காட்ட
நிலையாய் நிற்கும் கலங்கரை விளக்கம்
     நிறைந்த மணல்மீதே.

விண்தான் சரிந்து கீழே விழாமல்
     தாங்கும் தூண்போலே - நின்று
கண்தான் துறைமுகம் காணாமல் ஏங்கும்
     கப்பலைக் காத்திடுமே.

எரியும் விளக்கைத் தலைமேல் தாங்கி
     எழிலொளி பாய்ச்சிடுமே - வானில்
நெருப்பாய் ஒளிரும் கலங்கரை விளக்கால்
     கடல்நீர் ஜொலித்திடுமே.  

கரையைத் தொடும் கப்பல்
கலங்கரை விளக்கம் ஒளியினை வீசிக்
     கப்பலைக் கூப்பிடுமே - கப்பல்
நலந்தரும் தாயினைக் கண்டிடும் சேய்போல்
     நாடிக் கரைதொடுமே!

மரங்களைக் காத்து வளம்பல கொள்வோம்

அருந்தவம் ஆற்றி னாலும்
அடைந்திடா நலங்க ளெல்லாம்
வரங்களாய் உலகுக் கீந்து
மக்களை வாழ வைக்கும்
மரங்களை யெல்லாம் வெட்டி
மனிதர்தாம் அழித்து வந்தால்
குரங்கின்கை மாலை போலக்
குவலயம் ஆகு மம்மா!
ஆழ்த்திடும் பஞ்சம் போக்கும்
பசிப்பிணி அகற்றும் மற்றும்
தாழ்த்திடும் வறுமை நீக்கும்
திருமிகு தருக்கள் சாய்த்து
வீழ்த்திடும் எண்ணம் தன்னை
விட்டுவிட் டின்றே காத்தால்
வாழ்த்துவாள் இயற்கை அன்னை
வளம்பல நமக்குத் தந்தே.

Leave a Reply