ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி – வாழ்க்கையும் தத்துவமும்

Jiddu Krishnamurti
ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி - வாழ்க்கையும் தத்துவமும் 6

ஜேகே என்று அறியப்படும் ஜிட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி (Jiddu Krishnamurti) எந்த மதத்தையும் மரபையும் சாராத தலைசிறந்த தத்துவ ஞானி. ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி தமது கவித்துவமான சொற்களால் தம் எண்ணங்களை இயல்பாகத் தெளிவுறுத்தும் திறம் வாய்ந்தவர். இவர் தன்னை ஒரு குருவாகக் கருதாமல், மனித மனத்தின் தன்மையை பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி போல யாவரும் கருதவேண்டும் என்று விரும்பினார்.

எந்தவிதமான ஆளுமையும் ஆதிக்கமும் மிடுக்கும் இல்லாத இவரது நேர்கொண்ட பேச்சு கேட்பவர் நெஞ்சில் கருத்தூன்றி சிந்திக்கத் தூண்டியது. அதனால் மதங்களின் மீது நம்பிக்கை இழந்து மன விடுதலை தேடிச் சோர்ந்தவர்களுக்குப் புத்துணர்வூட்டும் அருமருந்தாக ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தியின் தத்துவங்கள் விளங்கின.

ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி – வாழ்க்கைக் குறிப்பு | Notes on the life of J Krishnamurti

ஜிட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி 1895-ஆம் ஆண்டில் ஆந்திராவில் உள்ள மதனபள்ளியில் பிறந்தார். இவரது பன்னிரண்டாம் வயதில்அன்னி பெசந்த் அம்மையாரால் தத்தெடுத்து வளர்க்கப்பட்டார். 1929-ம் ஆண்டு, உலக வழிகாட்டி என்னும் பெரும் பதவியையும், அன்னி பெசந்த் அம்மையாரால் அவருக்கென எழுப்பப்பட்ட ஆன்மிக நிலையத்தையும் கிருஷ்ணமூர்த்தி துறந்தார்.

உண்மையைப் பிறர் வாயிலாக அறிதல் முடியாது; உண்மையை அடையப் பாதையொன்றும் இல்லை. உண்மை அனுபவத்தை எக்காலத்திலும் எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் எவராலும் வெளியிட முடியாது . அப்படி வெளியிட முற்பட்டால் அது உண்மை அனுபவமாக மலராது. இவ்வனுபவத்துக்கான காரணத்தைத் தான் வெளியிட முடியுமேயன்றி, உண்மை அனுபவத்தை வெளியிட முடியாது என்ற பேருண்மையை உணர்ந்து சுதந்திரமான சிந்தனை முறையைப் போதித்தார்.

கிருஷ்ணமூர்த்தி புத்தக அறிவு நிரம்பப் பெற்றவரோ எந்தவொரு பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரியோ அல்லர். எனினும் ‘வாழ்க்கை’ என்னும் அழியாத, ஒப்பற்ற நூலிலிருந்து தம் அறிவையும் பண்பையும் பெருக்கிக் கொண்டவர் அவர். பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை நேரில் சந்தித்து அவர்களோடு நெருங்கிப் பழகி, அவர்களது மனம், எண்ணம், செயல் ஆகியவற்றை அணுகி நின்று உரைநடத்தினார். யார் பிரச்சினைக்கும் போலியான ஆறுதல்மொழி கூறாமல், பிரச்சினையைச் சரியான கண்ணோட்டத்தில் பார்த்து அதன் தன்மையைக் கண்டறிந்து களையுமாறு அறிவுறுத்தினார்.

ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தியின் தத்துவங்கள் – Jiddu Krishnamurti’s teachings

Observer is the observed | கவனிப்பவரும் கவனிக்கப்படுவதும் ஒன்றே

நாம் ஒரு மரம் அல்லது மலரைப் பார்க்கும்போது உண்மையாக அவற்றைப் பார்ப்பதில்லை. மரம் அல்லது மலர் என்ற சொல் உருவாக்கியுள்ள உருவகத்தையே பார்க்கிறோம். அவ்வாறு மேம்போக்காக நோக்காமல், ஒரு மரத்தை, விருப்பு வெறுப்பில்லால், அதைப் பற்றிய நமது கருத்து என்பது இல்லாமல், நமது மொத்த ஆற்றலுடன் கவனித்துப் பார்க்கும்போது, கவனிப்பவர் என்றொருவர் இல்லை என்பதையும், அங்கிருப்பதெல்லாம் கவனம் மட்டுமே என்பதையும் கண்டு கொள்ளலாம். கவனக் குறைவிலேதான், கவனிப்பவர், கவனிக்கப்படும் பொருள் என்ற இருமைக்கு இடம் உண்டு. ஒரு பொருளை நமது முழுமையான கவனத்துடன் உற்றுப் பார்க்கின்ற போது, கவனிப்பவருக்கும் கவனிக்கப்படும் பொருளுக்கும் நடுவே இடைவெளி இருக்காமல் அவை இரண்டும் ஒன்றே என்னும் உண்மை புலப்படும்.

இதேபோல், எப்பொருள் யார்யார் வாய் கேட்டாலும், அந்தப் பேச்சை மிகுந்த கவனத்துடன், எந்தவித முன்கருத்தும் இல்லாமல், கேட்டோமானால் நம் மனம் இடும் திரை விலகி உள்ளதை உள்ளதாகக் காணவும் கேட்கவும் தெளிவு பிறக்கும்..

பொருளடக்கம்

You are the world | நீதான் உலகம்

உலகில் மனிதர்கள் எங்கே வாழ்ந்தாலும் நம் அனைவருக்கும் இருக்கும் அடிப்படை உள்ளுணர்வு ( basic consciousness ) என்பது ஒன்றே. நம்மைப்போல் மற்றவர்களுக்கும் கோபம், தனிமை, கவலை போன்ற உணர்வுகள் இருப்பதனால், நாம் அனைவரும் உள்ளுணர்வால் ஒன்றாகிறோம். அதனால் நாம்தான் உலகம் என்னும் உண்மையை உணர்தல் மிகவும் முக்கியம். ஏனென்றால், ஒரு தனி மனிதன் கொள்ளும் வன்முறை எண்ணமும், காழ்ப்புணர்ச்சியும், வெறுப்பும், பிரிவினைவாதமும் இங்கு யாவர்க்கும் பொதுவாக இருக்கும் உள்ளுணர்வில் சென்று கலந்து அதை மாசுபடுத்தி விடுகிறது. அதேபோல், நம் மனத்தில் உதிக்கும் ஒவ்வொரு நல்ல எண்ணமும் அந்த உள்ளுணர்வுக் கடலில் (Sea of consciousness) சென்று சேர்ந்து அதை வளப்படுத்துகிறது. எனவே, இந்த பொது உள்ளுணர்வை மாசுபடுத்தாமல் காப்பதற்கு ஒவ்வொரு மனிதனும் பொறுப்பாளி ஆகிறான்.

பொருளடக்கம்

Freedom from the known | அறியப்பட்டவற்றிலிருந்து விடுதலை

நம் இனம், மரபுமுறை, சுற்றுச் சூழல் போன்ற பல விஷயங்களின் பாதிப்பால் விளைந்த கடந்த கால அறிவின் துணைகொண்டே நம் நிகழ்காலச் செயல்களை நடத்துகிறோம். கடந்த கால அறிவு என்பது ஒரு கட்டுண்ட(conditioned) அறிவே ஆகும். நான் கிறிந்தவன், இந்து, புத்த மதத்தான் என்று நம்மை நாமே குறுகிய வட்டத்துக்குள் முடக்கி வைத்துக்கொண்டு இந்த குறைபட்ட பார்வையுடனே செய்யும் எந்தச் செயலும் அதைப்போலவே குறையுள்ளதாக இருக்கும். ஒரு பொருளை எந்த ஒரு முன்கருத்தோ முன் அபிமானமோ இன்றி அப்பொருளைப் பற்றி முன்னர் அறிந்த தகவல்களையெல்லாம் உதறித் தள்ளிவிட்டு புதிதாக நோக்கினால்தான் அந்தப் பொருளின் தற்போதைய நிலைமையைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டு அதற்குத் தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்க நம்மால் முடியும்.

கடந்த கால அறிவு என்னும் திரைக்குள் இருந்து ஒரு பொருளைப் பார்த்தால், நாம் அந்த பொருளை உண்மையில் பார்ப்பதாக அர்த்தமாகி விடாது; முன்கூட்டியே சேகரித்து வைத்திருந்த அறிவின் துணைகொண்டு பார்க்கும்போது அந்தப் பொருளின் மனப்பிம்பத்தை மட்டுமே காண்கிறோம்; அந்த பொருளின் நிஜத்தை அல்ல. எனவே நாம் அறிந்த அறிவிலிருந்து நாம் விடுபட்டால் ஒழிய நம் வாழ்வின் பிரச்சனைகளை ஒவ்வொரு நிமிடமும் புதிய பார்வையோடு அணுக முடியாது..தெளிந்த அறிவு என்பது ஒவ்வொரு நொடியும் தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்ட இருக்கும். பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் நம் மனத்துக்குள் என்றும் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தால் அன்றலர்ந்த மலர் போல நம் வாழ்க்கை செழிக்கும்.

பொருளடக்கம்

Is there a God? | கடவுள் என்று ஒன்று உண்டா?

‘தண்ணீர்’ என்னும் சொல் உண்மையான தண்ணீர் ஆகாது. அதேபோல், ‘கடவுள்’ என்னும் வார்த்தை கடவுள் அல்ல. ஏனெனில், வெற்று வார்த்தை என்பது உண்மைப் பொருள் ஆகாது. ‘கடவுள்’ என்னும் வார்த்தை பாரம்பரியம், நம்பிக்கை, பரம்பொருளை அடையவிரும்பும் ஆசை, தவங்கள், மதக்கொள்கைகள் முதலியவற்றைக் குறிக்கிறது; இவற்றையெல்லாம் உள்ளடக்கிய சிந்தனையைக் குறிக்கிறது; இந்தச் சிந்தனையை இயக்குகின்ற மனத்தைக் குறிக்கிறது. அதனால், அச்சொல் உண்மையான எந்த ஒன்றையும் குறிப்பதாக நாம் கொள்ளக் கூடாது.

இவ்வாறு ‘கடவுள்’ என்னும் சொல் குறிப்பிட்ட எந்த ஒரு நிஜப்பொருளையும் குறிக்காததால், ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் நினைத்தபடி அச்சொல்லுக்கு ஏற்றதாக ஒரு உருவத்தை உண்டாக்குகிறான். இறையியலாளர்கள் ஒருமாதிரியும், சிந்தனையாளர்கள் வேறு ஒருமாதிரியாகவும், நம்புபவர்கள், நம்பிக்கையற்றவர்கள் வெவ்வேறு வழிகளிலும் அந்தப் பிம்பத்தைத் தோற்றுவிக்கின்றனர். அதனால் உண்மைக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு பொய்மயக்கம் தோன்றுகிறது. எனவே, ‘கடவுள்’ என்னும் சொல் இந்தப் பொய்மயக்கிற்கே மனிதனை இட்டுச் சென்றுள்ளது; உண்மையான கடவுளிடம் அல்ல.

அதனால், இந்த மாயத்தோற்றத்தையும் அதை விளைவிக்கும் வார்த்தையையும் விட்டு விட்டால், எஞ்சியதாக ‘எது இருக்கிறதோ’ அதுவே புனிதம் ஆகும். மாயை மறைய வெளிப்படும் அப்புனிதத்தை நீங்கள் ‘கடவுள்’ என்றோ வேறு சொற்களாலோ குறிப்பிடலாம். அதனால், ‘கடவுள்’, அல்லது வேறு எந்தப் பெயரால் அதை அழைக்கிறீர்களோ அது, எப்போது இருக்கிறது என்றால் மாயை இல்லாதபோதுதான். சிந்தனைகள் இல்லாதபோது தான் மாயை மறையும். ‘நான்’ என்பது இல்லாத போது தான் சிந்தனைகள் ஒழியும். எனவே, ‘நான்’ என்பது இருக்கும்போது கடவுள் என்று ஒன்று அங்கே இருக்காது. ‘நான்’ இல்லாத போது, கடவுள் அல்லது அன்பு வெளிப்படும்.

பொருளடக்கம்

Choiceless awareness | தேர்வற்ற விழிப்புணர்வு

ஒரு பிரச்சினை தீர முழுமையான கவனத்தை நாம் செலுத்த வேண்டும். ‘நான்’, ‘எனது’ என்னும் மையத்தில் நம்மைச் சுற்றி ஒரு குறுகிய வட்டத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு எந்த பிரச்சினையையும் பார்த்தால் அது முழு கவனம் ஆகாது. ‘நான்’ அற்ற நன்னிலையில், தன் முனைப்பு (Effort) இல்லாமல் பார்த்தால் தான் ஒரு பிரச்சினையைத் தீர்க்கக் கூடிய முழு ஆற்றல் நமக்கு வாய்க்கும்.

நம் கண்முன் நிகழும் ஒரு காட்சியைப் பார்க்கும்போது, இது முக்கியம், அது முக்கியமல்ல, இது தேவை, அது தேவையல்ல, இது வேண்டும், அது வேண்டாம் என்று வகைப்படுத்திப் பார்ப்பதால் கவனம் சிதறுகிறது. அவ்வாறு இது நன்று அது தீது என்று தேர்ந்தெடுத்து நோக்காமல், மன ஒருங்கிணைப்போடு எல்லாவற்றையும் முழுமையாக நோக்கினால் பிரச்சினையின் செயல்பாட்டை நாம் முற்றும் உணர முடியும்.

எனவே ஒரு பிரச்சினையைத் தனித்து நோக்காமல், தேர்வற்ற விழிப்புணர்வுடன் பார்த்தால், அதைத் தீர்க்க உதவும் நுண்ணறிவு (Intelligence) தானே தோன்றும். அந்த நுண்ணறிவினால் பிரச்சினைகள் கரைந்து போகக்கூடும்.

பொருளடக்கம்

What is Meditation | தியானம் என்றால் என்ன

தியானம் என்பது ஒரு மூலையில் அமர்ந்து, கண்களை மூடிக் கொண்டு நம் கவனத்தையெல்லாம் ஒருமுகப்படுத்த முயற்சிக்கும் செயல் அல்ல. மந்திரங்கள் சொல்லி முணுமுணுப்பதோ, பிரார்த்தனைகள் செய்வதோ அல்ல. தியானம் என்பது எண்ணங்கள் நுழையாத நன்னிலை; தன்னைத் தனிமைப்படுத்தி வேறுபடுத்தும் ‘நான்’ , ‘எனது’ என்னும் வெறும் கருத்துருவான மையம் தியானத்தில் இருக்காது; தியானம் ஒரு திறந்தவெளியைப் போன்றது; அது மறைமுகம் எதுவும் இல்லாமல் எதையும் தெளிவுற வெளிப்படுத்திப் பார்க்கும் இயல்புடையது.

தன்முனைவின்றி அமைதியாக அமர்ந்து எண்ணங்களைக் கவனிப்பதன் மூலம், அவற்றைத் தொடர்ந்து சென்று விசாரணை செய்ய ஏன் ஒவ்வொரு எண்ணமும் உதிக்கிறது என்பது புரியும்; நம் முயற்சி இல்லாமலே எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிகளின் அர்த்தங்கள் வெளிப்படும். அதனால், ஓர் எண்ணம் தோன்றும்போது, இது நன்று அது தீது இது சரி அது தவறு என்று வகைப்படுத்தாமல் பார்ப்பது முக்கியம். எந்த விதமான திரிபும் இல்லாத இந்த பார்வையோடு எண்ணங்களை ஆழ்ந்து உற்று நோக்கும்போது தான் ஒவ்வொரு எண்ணத்திலும் மறைந்துள்ள இரகசியங்களையும், எண்ணத்தின் நோக்கத்தையும் நாம் கண்டுணர முடியும். இந்தத் தெள்ளத் தெளிந்த பார்வையை உடைய மனம் ஓர் உயிர்ப்புமிக்க விழிப்பு நிலையில் இருக்கும். இதுவே தியானத்தின் முதற்படியாகும்.

எண்ணங்கள் அமைதியுற்ற இந்த விழிப்பு நிலையில் ஒருவித வெற்றிடம் தோன்றும்; இந்த வெற்றிடத்திலிருந்தே அன்பு பிறக்கும்; மனம் விடுதலை பெறும்; சீரான செயல்திறன் தோன்றும்; எந்தவித நம்பிக்கைகளையோ கொள்கை கோட்பாடுகளையோ சார்ந்திடாத தெளிந்த மனம் பிறக்கும்.

பொருளடக்கம்

What is meant by Religious mind? | சமயப்பற்றுள்ள மனம் என்றால் என்ன?

உண்மை பிறரால் ஒருவரது உள்ளத்தில் திணிக்கப்படும் இயல்புடையது அல்ல. அது தனி ஒருவரின் உள்ளத் தெளிவின் விளைவாக வெளிவர வேண்டும். 

பிறரது அனுபவம் என்னும் மாசு மறு ஒன்றும் இல்லாமல், வரையறுக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடு கொஞ்சமும் இன்றி, ஒருவரது உள்ளம் தெளிவடையும் போது அந்த மனத்தெளிவின் புலப்பாடே உண்மை அனுபவமாகும். அத்தகைய தெளிவைத் தோற்றுவிக்கும் மனமே உண்மையான சமயப்பற்றுள்ள மனமாகும்.

What is Beauty? | எது அழகு?

நீங்கள் இயற்கை செழித்தோங்கும் இடத்தில் நடந்து செல்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். இயற்கை உங்களை முற்றிலும் சூழ்ந்துள்ள அந்த சமயத்தில் பறவை சிறகடிக்கும் சத்தம் கூட அங்கில்லை. சந்தடியற்ற முழு அமைதியில் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். இயற்கையும் முழு அமைதியில். கவனிப்பவராகிய நீங்களும் கவனிக்கப்படும் பொருளாகிய இயற்கையும் அமைதியில் வீற்றிருக்கின்ற அந்த நிலையில், கவனிப்பவர் கவனிக்கப்படும் பொருளை ‘ஆகா! எத்துணை அழகு!’ என்று எண்ணங்களாகப் பெயர்க்கவில்லை. இந்த எண்ணப் பெயர்ப்பற்ற நிலையில், முற்றிலும் புதுமையான ஓர் அழகு குடிகொண்டுள்ளது. அப்போது ‘இயற்கை – கவனிப்பவர்’ என்ற இருமை இல்லை. அப்போதுள்ள மனநிலை முழுமையாக, மொத்தமாகத் தனித்துள்ளது. அந்த அமைதியில் அழகு வீற்றிருக்கிறது.

What is Self-knowledge? | தன்னை அறிதல் என்றால் என்ன?

ஒரு நிலைக்கண்ணாடியில் தோன்றும் பிம்பத்தின் மூலமாக நாம் நமது முகத்தின் தன்மையை அறிகின்றோம். அக்கண்ணாடியைப் போலவே, நம் முகத்தை மட்டுமல்லாமல், நம் சிந்தனைகள், உணர்வுகள், நோக்கங்கள், ஆசைகள், உந்துணர்வுகள், பயங்கள் முதலிய அனைத்தையும் காட்டவல்ல மற்றொரு கண்ணாடி ஒன்று உள்ளது. அதுதான் ‘உறவாடல்’(Relationship) என்னும் கண்ணாடி; அந்த உறவாடலானது – நமக்கும் நம் பெற்றோருக்கும் இடையிலும், நமக்கும் நம் ஆசிரியர்களுக்கும் இடையிலும், ஆறு, மரம், உலகம் இவற்றின் இடையிலும், நமக்கும் நம் சிந்தனைகளுக்கும் இடையிலும் ஆன உறவாடல். உறவாடல் என்னும் இந்தக் கண்ணாடியில் நம்மை நாம் விரும்பியபடி அல்லாமல், உள்ளபடியே பார்க்க முடியும். இந்தக் கண்ணாடியில் நாம் எப்படி மற்றவர்களுடன் பேசுகிறோம் என்பதை உன்னிப்பாகக் கவனிக்க முடியும். நாம் பிறரால் ஆதாயம் வரும் என்று கருதும்போது எப்படிப் பணிவுடன் பேசுகிறோம் என்பதையும், ஒரு காசுக்கும் உதவாதவர்களிடம் எவ்வாறு கடிந்து பேசுகிறோம் என்பதையும் கவனித்துப் பார்க்கமுடியும். நாம் அச்சம் விளைவிப்பவர்களிடம் எவ்வாறு பக்குவமாக நடந்துகொள்கிறோம் என்பதையும், வேலைக்காரர்களிடம் எவ்வளவு அலட்சியமாக நடந்துகொள்கிறோம் என்பதையும் கவனிக்க முடியும். இதுபோல, பிறருடனோ பிறவற்றுடனோ நாம் உறவாடும் போது நாம் எவ்வாறு செயல்படுகிறோம் என்பதைக் கவனிப்பதன் மூலம், ஒரு விதமான பொய்மதிப்புடன் எவ்வாறு பிறருடன் பழகுகிறோம் என்பதும் நமக்கு வெளிப்படும் அல்லவா? அதுமட்டுமல்ல, மரங்கள், பறவைகள், கருத்துகள், புத்தகங்கள் – இவற்றுடன் தொடர்புகொள்ளும்போது நம்மை நாமே கண்டறிகிறோம்.

இத்தகைய தன்னறிவைச் சிறிதளவேனும் நாம் பெறுகின்ற அத்தருணத்தில், ஒரு தனிச்சிறப்பு வாய்ந்த படைப்பாற்றலுக்கான செயல்முறை தொடங்குகிறது. பேராசையுள்ளவனாக, எடுத்ததற்கெல்லாம் சண்டையிடுபவனாக, கோபக்காரனாக, பொறாமைப்படுபவனாக, முட்டாளாகத் திடீரென்று நாம் நம்மைத் கண்டறிகிறோம். இவ்வுண்மை நிலையை மாற்ற முயலாமல், நம்மை உள்ளபடியே பார்ப்பதென்பது ஒரு வியக்கத்தக்க வெளிப்பாடாகும். இந்தக் கண்டறிதலிலிருந்து நாம் மேலும் மேலும் ஆழ்ந்து உள்நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கலாம். ஏனெனில், தன்னை அறிதலுக்கு முடிவென்பதே கிடையாது.

நீங்கள் உங்களை அறியும்போது, கடவுள் என்றால் என்ன என்பதையும், காலங்கள் கடந்த அந்த மெய்ந்நிலை யாது என்பதையும் கண்டறியத் தொடங்குகிறீர்கள். ஏனெனில் தன்னறிவு என்பது ஞானத்தின் தொடக்கம்; பிரபஞ்சத்தின் விரிவு; ஒட்டுமொத்த மனித சமுதாயத்தின் மனப்போராட்டங்களின் உள்ளுணர்வு.

புதியதோர் உலகம்

தன்னுடைய அனுபவங்களால் பாதிக்கப்படாமலும், பிறருடைய அறிவால் தூண்டப்படாமலும், தன்னலமுறாமலும், கடந்த காலத்தின் பிடியிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டும் களங்கமற்றும் தனித்தும் இருக்க வல்ல மனநிலையை நாம் இன்றே இப்போதே பெறுவது சாத்தியமாகுமா? அப்போதுதான், இன்பம் தழைக்க வல்ல ஒரு புதிய உலகத்தை, ஒரு புதிய கலாச்சாரத்தை, ஒரு புதிய சமுதாயத்தை உருவாக்குவது சாத்தியமாகும்.

உண்மை

ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி - வாழ்க்கையும் தத்துவமும்

முனைப்பற்ற மனநிலை

ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி - வாழ்க்கையும் தத்துவமும்

அன்மையும் உண்மையும்

ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி - வாழ்க்கையும் தத்துவமும்

உங்களுக்குள் உள்ள புத்தகம்

ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி - வாழ்க்கையும் தத்துவமும்

மேற்கோள் குறிப்புகள் – Bibliographical notes

இந்தப் பதிவிலுள்ள கருத்துகள் ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களின் ‘விவேகத்தின் விழிப்பு’ (The Awakening of Intelligence) என்னும் புத்தகத்தையும், ‘செந்தமிழ்’ என்னும் இதழில் வெளிவந்த க.சி. அகமுடை நம்பி அவர்களின் கட்டுரைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டவை.

பொருளடக்கம்

This Post Has 4 Comments

  1. தினேஷ் குமார் சு

    எனக்கு மிகவும் நன்றாக உணர்கிறேன். நன்றி 🙏☺️

    1. இமயவரம்பன்

      மிக்க மகிழ்ச்சி, திரு. தினேஷ் குமார்!
      நன்றி!

    2. அஜித்குமார்.லோ

      இந்த பகுதி பயனுள்ள தாக இருந்தது
      நன்றிகள் பல

      1. இமயவரம்பன்

        மிக்க நன்றி!

Leave a Reply